رسيدن به منافعى نامشروع خود نباشد . در روايتى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مىخوانيم : « إذا مدح الفاجر اهتزّ العرش و غضب الرّبّ ؛ هرگاه شخص فاجر مدح و ستايش شود ، عرش خدا به لرزه در مىآيد و خداوند غضب مىكند » . « 1 » در حديث ديگرى آمده است : « الثّناء بأكثر من الاستحقاق ملق والتّقصير عن الاستحقاق عيّ أو حسد ؛ مدح و ستايش بيش از استحقاق تملّق است و كمتر از آن ناتوانى ( در اداى سخن ) است يا حسد » . « 2 » اين نكته را نيز نبايد از نظر دور داشت كه بايد ظرفيت شخص ممدوح در نظر گرفته شود ؛ مبادا مدح و ستايش سبب غرور او گردد و از مسير حق منحرف شود ، همان‌گونه كه در جملهء ديگرى از كلمات قصار مولا مىخوانيم : « ربّ مفتون بحسن القول فيه ؛ چه بسيار اشخاصى كه به واسطهء مدح و تمجيد ، گرفتار فريب و فتنه مىشوند » . « 3 » بىشك در صورتى كه همهء اين جهات در نظر گرفته شود ، مدح و ستايش نشانهء قدردانى و حق‌شناسى و سبب تشويق نيكوكاران و صالحان مىشود . در دنياى امروز نيز جلسات فراوانى براى نكوداشت خادمان پرسابقهء جامعه ، عالمان بزرگ و نيكوكاران ممتاز گرفته مىشود و هر سال سعى مىكنند به نويسندگان بهترين كتاب سال ، كارگران و كشاورزان نمونه و يا پيام‌آوران صلح و دوستى در جهان ، جوايزى اهدا و از آنان قدردانى كنند كه اگر رنگ و بوى سياسى پيدا نكند و روابط بر ضوابط حاكم نگردد و آن شرط سوم كه در بالا به آن اشاره شد ؛ يعنى حسن نيّت كارگردانان حفظ گردد ، به يقين آثار بسيار ارزنده‌اى دارد .

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 74 ، ص 152 . ( 2 ) . نهج البلاغه ، كلمات قصار ، 347 . ( 3 ) . همان مدرك ، 462 .